Dineke Blogt



Op deze pagina probeer ik regelmatig te bloggen over onderwerpen die betrekking hebben op onderdelen van mijn werk, mijn leven en van de dienstverlening van Mediation & Coaching Twenterand. 

Scheiding: "Laat de kinderen maar zitten!"

Een scheiding met kinderen is een ingrijpende ervaring voor zowel ouders als kinderen, in welke leeftijd dan ook. Emoties als boosheid, verdriet, onbegrip, woede en frustratie vieren hoogtij.

In die emoties worden er soms beslissingen genomen waarbij niet in de laatste plaats de kinderen de inzet zijn.

Negen kenmerken van het ouderverstoting zijn:

regelmatige minachtende uitingen tegen de ouder waar het kind niet (dagelijks) verblijft

De verzorgende ouder heeft de “macht” om het kind te indoctrineren met negatieve gedachten over de uitwonende ouder. In de dagelijkse bezigheden worden de minachtende uitingen jegens de niet-verzorgende ouder ongemerkt op- en overgenomen door het kind waarbij het zijn/haar eigen waarheid vormt.

zwakke of onzinnige redenen voor deze minachting

Het zijn vaak hele kleine dingen waarover minachtend over de niet-verzorgende ouder wordt gesproken. “Je vader/moeder had niet nooit met jou gedaan! Hij/zij was op de bank blijven hangen en je had je maar moeten redden. Fijn he dat we dit samen kunnen doen?”

het ontbreken van ambivalente gevoelens (de ene ouder is louter goed, de andere louter slecht)

Doordat de verzorgende ouder wel een actieve rol in het leven van het kind kan vervullen zal deze in veel gevallen ook niet nalaten om zijn/haar goede gedrag te benadrukken t.o.v. de niet-verzorgende ouder. “Ik sta altijd voor je klaar!” of “Als ik het ook niet doe…!”

een nageprate ‘geheel eigen mening‘ van het kind

Het kind, zeker wanneer het op zeer jonge leeftijd met ouderverstoting te maken krijgt, weet niet beter. Het kind zal de, negatief gekleurde, mening van de verzorgende ouder klakkeloos overnemen omdat het zelf geen herinnering meer heeft aan het samenzijn met de niet-verzorgende ouder.

reflexmatige steun aan de verzorgende ouder in het ouderconflict

De steun van het kind aan de verzorgende ouder in het conflict tussen de beide ouders komt voort uit een loyaliteitsconflict waarin het zich bevindt. Enerzijds is het kind natuurlijk afhankelijk van de verzorgende ouder. Niet in de laatste plaats is er sprake van angst op straf of represailles door de verzorgende ouder wanneer er maar een enkel positief of ontkrachtend geluid over de andere ouder wordt gemaakt.  

afwezigheid van schuldgevoelens over het gedrag en de houding ten opzichte van de afgewezen ouder

Kinderen die al op jonge leeftijd te maken krijgen met ouderverstoting hebben geen schuldgevoelens over het gedrag en houding t.o.v. de afgewezen ouder. Dat is ook begrijpelijk omdat ze, zoals reeds eerder gesteld, weinig tot geen herinnering meer hebben aan de gezinssituatie waaruit ze feitelijk komen. Er is geen enkele herinnering meer aan de omgang met de afgewezen ouder. De herinneringen die er al waren zijn door de jaren heen vervangen door de zwart-makerij van de verzorgende ouder.

citeren van onbegrepen woorden

Dat er sprake is van ouderverstoting wordt tevens bevestigd en bekrachtigd wanneer een kind bewoordingen gebruikt die niet passend zijn voor de leeftijd en de sociaal emotionele ontwikkeling van het kind. Een kind van 8 dat spreekt over het “eenhoofdig gezag” bijvoorbeeld valt onder dit kenmerk. Zelfs een kind van 13 of 14 zal in veel gevallen niet de consequenties kunnen overzien van deze bewoordingen.

uitbreiding van de vijandschap tot de familie van de afgewezen ouder.

In de meeste gevallen is het niet alleen de omgang met de afgewezen ouder die het kind wordt ontzegd. Ook de omgang met de familieleden van de afgewezen ouder wordt in veel gevallen ontzegd. Het komt zelden voor dat familie van de afgewezen ouder geen partij kiest voor de afgewezen ouder. Het bloed kruipt immers waar het niet gaan kan?

  • Slachtofferrol van de verzorgende ouder

De verzorgende ouder pakt in de meeste gevallen de slachtofferrol door datgene wat hem/haar is aangedaan waarmee hij/zij het ontzeggen van de omgang van de afgewezen ouder rechtvaardigt. Wanneer een van de partners bijvoorbeeld vreemd is gegaan gedurende de relatie zal deze misstap als reden worden gebruikt dat deze partner onverantwoordelijk is en niet in staat wordt geacht om voor het kind te kunnen zorgen.

In mijn praktijk begeleid ik ouders die “verstoten” zijn. Elke situatie is weer anders. Elke keuze die men maakt om wel of niet het “gevecht” aan te gaan voor de kinderen is  in mijn optiek GOED! Waarom?

Vaak zijn het de afgewezen ouders die het beste met het kind voor hebben!

Gaan ze de strijd WEL aan, dan laten ze zien aan de kinderen dat ze er voor vechten.

Gaan ze de strijd NIET aan, dan bieden ze het kind rust door niet te moeten toezien hoe de ouders elkaar het leven zuur maken. Daarbij worden de kinderen meer ontzien van de manipulerende acties van de verzorgende ouder.

Het allerbelangrijkste voor alle partijen om te weten is dit:

Ze hebben nooit gezegd: “Laat de kinderen maar zitten!”

Kinderen hebben recht op omgang met beide ouders!

Kinderen hebben een onvoorwaardelijke liefde voor beide ouders!

Ouders hebben een onvoorwaardelijke liefde voor hun kinderen!

Dat een relatie tussen ouders niet meer werkt is wat het is: de relatie tussen de OUDERS!

NOOIT, maar dan ook NOOIT gaat het bij een scheiding over de OUDER-KIND-relatie!

Ik hoop dat dit laatste ook door kinderen van verstoten ouders wordt gelezen!

Kids, een verhaal heeft altijd 2 kanten.

Je vader of moeder die je misschien al lang niet meer hebt gezien of gesproken, wil heel graag zijn/haar kant van de scheiding tussen je ouders aan je vertellen!

Weet echter 1 ding: het heeft NOOIT aan jou gelegen!

Wilt u hier op reageren of eens van gedachten wisselen? Dat kan! Ook voor kinderen die graag uitleg willen over hoe een scheiding in zijn werk gaat en hoe ouders er mee om kunnen gaan.

Bel (06) 1333 8388 of mail naar info@mediationtwenterand.nl voor het maken van een afspraak.

Mediation & Coaching Twenterand is  een praktijk voor Family Mediation. Tevens gespecialiseerd in het begeleiden van slachtoffers van narcisme en destructieve relaties van uit Stichting Zijweg en "Het Verdwenen Zelf"